Anadolu Garaji

Fakir Baykurt, öykülerinde köy yasaminin sertligi, yoksulluk, cahillik, taassup, batil inanc, sömürü gibi sorunlari ele alarak köylünün maddi ve manevi dünyasini toplumsalci ve gercekci bir bakistan, canli tanikliklardan yola cikan yazar, günlük konusma dilini öyküye tasiyarak zaman zaman mizahi bir dil kullaniyor; bürokrasinin carklari arasinda sikisan ama icinde de bir umudu barindiran siradan insani, yasadigi yerin atmosferiyle birlikte carpici bir bicimde betimliyor.
Ilk basimi 1970de yapilan Anadolu Garajini yeniden okurla bulusturuyoruz
Ah; bana edenler ettiginden bulsun Bana sebep olanlar kebap olsun Cayir cayir yansinlar ateslerde Anam babam, kaynanam kaynatam, kocam, hepsinin yüzlerini yüyücüler görsün Hepsini tenesirler paklasin Hepsinin sirtlari tahtaya gelsin Bana göz degdirenlerin, bana muska yazdiranlarin Bu tüyü bozuk doktorun, bu sasi hemsirenin Elimi kolumu tutup bayiltanlarin, icimi bosaltanlarin Tümünün yeri, yedi kat cehennem olsun Simdi yatip kalkip ileniyorum hepicigine. Gökyüzüne bakarken ileniyorum. Yanibasimda yatan Ömercikli gelin cisini ederken ileniyorum. Bana nasilsin diye soran birisine iyiyim diye karsilik verirken ileniyorum. Bunu koymam sizde diyorum. Ne yapar eder öcümü alirim Hepinizin durdugu köyü, hepinizin gerdege girdigi evi yakarim Nasil aldiniz benim bebemi diyorum. Ah; ah kahbe dünya ah; ah caresizlikDaglarda Doguracagim