Rahmet Yollari Kesti

Insanin drami kisiseldir ama, kisiliginden degil, toplumsalligindan gelir.
Gercegin pesinden Türkcenin bütün imkanlariyla doludizgin giden Kemal Tahir, bu kez romantik bir baskaldirinin soylu sövalyeleri olarak bir tür klise haline getirilen eskiyalari konu ediniyor.
Yerlesik kanilara meydan okuyan bir roman olarak Rahmet Yollari Kesti, eskiyaligin acziyet ve ihtirasin birlesmesiyle ortaya cikan kötücül yüzünü, hirsin cahillikle bilendigi bir kara düzenin icinde olanca gercekligi ile ortaya koyuyor. Kemal Tahir, destan ve türkülere konu olan, son derece renkli eskiyalik motiflerinin arkasina saklanan kaba ve kötürüm bir sucun anatomisini cikararak toplumsal sorunlari insan teklerinin dramlari üzerinden okuyor.