Lusitanyalilar

On altinci yüzyil edebiyatinin en parlak simasi Lus de Cames, Cemil Mericin büyük tarihci Edgar Quinetten aktardigi ifadelerle Portekizin yarattigi tek büyük fatihtir Bir kitayi degil bütün kitalari fetheden, misralari kah portakal cicegi kah tarcin kokan, okyanus kadar genis ve derin kalbiyle iki kitayi birlestiren bir fatih... Yine Quinet onun eserini devrimizin ilk ve tek gercek destani saymis, Voltaire, Cervantes ve Ispanyol Altin Cagi sairlerinin hayranligini celbeden Camesi Homerosa benzetmis; O, Herder nezdinde Dante ve Miltona denk tutulmus, Puskin tarafindan bu kiyaslamalara Shakespeare ve Petrarca da dahil edilmistir. Iste simdi Portekizli Vergilius olarak da taltif edilen bu büyük sairin, Vasco da Gamanin Hindistan yolculugu üzerine yazilmis, Eduardo Lourenconun vatan Incili olarak niteledigi destani ilk defa Ötüken Nesriyat tarafindan, Ibrahim Aybekin hayranlik uyandiran girisimi sayesinde özgün manzum düzenine yaklasan bir ahenkle Portekizce aslindan 70 sayfaya yaklasan yüzlerce aciklayici notla birlikte cevrilerek yayimlandi. Portekizden Hindistana, antik tanrilarin, Müslüman emirlerin, derin denizlerin ve insanlarin zaman zaman coskun zaman zaman suhuletli dalgalar arasinda birbirine karisan seslerinin esliginde Lus Retonun ön sözü, Adnan Özerin son sözüyle takdim etmekten gurur duyariz.