Benim De Söyleyeceklerim Var Cilt 2

Bir ömür ailemle yasamak Düsüncesi bile cok korkunc geliyordu. Her gün bu evde bi izdirap gibiyken, bir ömür gecirmek, yavas yavas onlara benzemek. Ben aksam televizyon karsisinda uyuyacak adam degilim diyordum kendi kendime. Kimse inanmazsa inanmasin ben sehir disindaki bi üniversiteyi kazanacak, bu evden de bu mahalleden de bu sehirden de kurtulacaktim. Her gece yatarken hayaller kuruyordum. Ilk yil yurtta kalirdim, sonra bi eve cikardim. Arkadaslarim gelirdi eve. Cikip sabaha kadar sokaklarda gezerdik. Daha öncede söyledigim gibi o yillarda aklim az calistigi icin sadece bu iki seyi hayal edebildim eve cikinca; arkadaslarim gelir, gece sokakta gezeriz. ama bu kadarini hayal edebilmek bile güzeldi be. Bu düsünceler icersinde benden beklenmeyecek üstün bir calisma dsipliniyle kendimi derslere verdim. Sürekli test cözüyor, bu büyük maratonda diger ögrencilerle aramdaki farki kapatmaya calisiyordum. Onlar bir calisiyorsa ben iki calisiyordum. Annem babam gibi kanapede televizyon karsisinda uyumamak icin, onlara benzememek icin calisiyordum. Artik nasil geldiysem öyle hazirlanmisik sinava ki bütün sehir disi tercihlerimi gecip cok az sayida yazdigim Istanbul ici tercihlerimden birini kazandim. Hem de eve cok yakin bir üniversiteyi Üniversiteyi kazandigim gün yikilmistim