Deniz Feneri

Ideal bir kadin olma, es olma, anne olma sürecinin modern öznede yarattigi sarsici dönüsümler anlatiliyor Deniz Feneriinde. Romanin esas karakterlerinden biri olan Bayan Ramsay, özellikle gündelik hayatin kabsvari akisi icinde bu üc ideali de esanli olarak sürdürmekle yükümlüdür. Idealin sart kostugu canlilik, ictenlik, sevecenlik, tutumluluk, üretkenlik, besleyicilik gibi haller hayat tüketicidir aslinda. Ama Virginia Woolf, estetik ve politik temsil düzleminde bu tüketici nitelikleri tersine cevirir ve her durumda hayatin olumlanmasindan, dönüstürülerek devam ettirilmesinden yana atar zarini. Yirminci yüzyilin bas yapitlarindan olan Deniz Feneri ayni zamanda ütopik bir karaktere de sahip Dünya karanlik da olsa, acilar ve kasvetler sevinclerin önüne geciyor da olsa, fener oradadir, isik oradadir; ölüm ve ask geriliminde ibreyi asktan yana büker Woolf, ihtiyatla
Büyük bir tutkuya, yalan olan bir aska dair, kirilan heveslerin ictenlikle anlatildigi bir anda, kendisinin de bu duyguyu bildigini, hissettigini, yasadigini kolayca söyleyebilecekken, o hic konusmazdi. Hep sessiz kalirdi...
Kendini genellikle sessizlikte duyuran ask agrilari, kirilmis tutkular, bir dogup bir ölen ama daimi olan ütopik arzular... Deniz Fenerinin isik tuttugu insani hallerden sadece bazilari...